Lieve broeders en zusters van planeet Aarde! IK BEN MARIA MAGDALENA!

Iedereen beleeft intense momenten, soms vreugdevol, soms niet. Maar het belangrijkste op dit moment is observeren. Het is alsof je bovenop een grote vuurtoren zit, met een breed uitzicht, en alles bekijkt; indien mogelijk zelfs door een lens, zodat je elk moment in detail kunt observeren.

Begrijp me niet verkeerd, dit betekent niet dat je naar een vuurtoren moet gaan om te kijken. Dit is een figuurlijke manier om iedereen te vertellen dat het moment er is om te observeren. En het gaat erom een ​​brede observatie te hebben, maar tegelijkertijd een gedetailleerde.

Het is nodig om elk gevoel, elk woord, elke gedachte die je beleeft, in het moment te observeren. Het is niet voor later, het is niet voor morgen. Het gaat er niet om het los te laten. Het gaat erom jezelf constant af te vragen: “Waarom voelde ik me zo? Waarom dacht ik zo? Waarom reageerde ik zo?” Het gaat er niet om de ander die vraag te stellen. Het gaat erom jezelf, je geweten, die vraag te stellen. En op dit moment heb ik het over het menselijk geweten, niet over de Goddelijke Aanwezigheid.

Begrijp je dat je nog steeds op aarde leeft? Je leeft in een dichte dimensie? Dus je geweten is verantwoordelijk voor al je gedachten, woorden en daden. Het gaat er dus om jezelf, je menselijk geweten, af te vragen waarom. Wat bracht je ertoe die gedachte te hebben, dat woord uit te spreken of op die manier te handelen?

Zie dit niet als een straf of een oordeel. Dit is een oefening in leren en evolutie. Want als je je bewust bent van de feiten en ze kunt analyseren, leer je ervan, of niet. Vaak weet je dat je een fout maakt, maar denk je: “Ach, het is maar een kleine fout. Het kan geen kwaad.” Helaas werkt het niet zo. Elke kleine misstap heeft gevolgen.

Daarom is dit een tijd om te observeren, te leren en te begrijpen, en bovenal om nieuwe beslissingen te nemen. Om een ​​ander pad te kiezen of om door te gaan op het pad dat je bewandelt, in de overtuiging dat er geen weg terug is.

Alles om je heen leidt je af van dit moment van observatie. De afleidingen zijn talrijk, de verleidingen intens. Maar elk moment moet intens beleefd worden, met aandacht. Geloof me, het is geen gemakkelijk proces. Voor velen is het zelfs vermoeiend, saai, vervelend. Maar ik stel je een vraag. Evolutie omvat niet wat je in deze dimensie ervaart. Je hebt ervoor gekozen om dit alles te beleven. En daarvoor heb je je vibraties verlaagd. Wil je nu op hetzelfde niveau blijven? Dat gaat niet werken.

Het is noodzakelijk om te veranderen. Het is noodzakelijk om in een andere vibratie te zijn. Het is noodzakelijk om te leren leven in het Licht. En we hebben het hier niet over perfectie, over dat je in een oogwenk geëvolueerde wezens moet worden. Het is een reis. Daarom noemen we het een reis. Omdat het stap voor stap gaat. Niemand bereikt een ander, ver punt met één sprong. Het zijn stappen. Het zijn paden die bewandeld worden, hoe die er ook uitzien.

Je kunt kiezen: te voet, met de auto of met het vliegtuig; maar je springt niet zomaar naar een andere verre plek. Beweging is noodzakelijk. Laten we het daarom stap voor stap bekijken. En ik zeg je, niemand zal het pad dat oorspronkelijk nodig was om in de Vijfde Dimensie te komen, volledig afleggen. Maar we kunnen wel zeggen dat er een… een punt op het pad zal zijn dat je in staat stelt door te dringen, en een leerproces en beproevingen te doorstaan, zodat je uiteindelijk kunt bevestigen: “We bevinden ons in de Vijfde Dimensie!”

Dus, mijn broeders en zusters, het is stap voor stap. Probeer geen stap te zetten die groter is dan je aankunt. Je hebt een solide, betonnen fundament nodig om het pad op te bouwen, zodat je een nieuwe stap kunt zetten. Bouw geen gevaarlijke bruggen. Bouw paden die vaak langer, maar veiliger zijn. Want op die manier weet je zeker dat je de overkant bereikt.

Neem geen risico’s. Wacht niet af. Elk moment is cruciaal voor je. Elk verloren moment zul je later missen. Dus je moet je inspannen, doe het met je hart, met liefde. En de stappen zullen vanzelf versnellen. En je zult het pad dat je niet zelf hebt aangelegd, weer kunnen oppakken. Maar het vergt inspanning. Het vergt wilskracht. En bovenal is het nodig om te observeren, om het pad dat je creëert echt te begrijpen.

Voor de uitdaging van deze week geef ik je het volgende mee. Aan het eind van elke dag schrijf je al je observaties op. Niet gedurende de dag, maar aan het einde van de dag. En waarom aan het einde van de dag? Omdat als je echt hebt geobserveerd, je het je zult herinneren. Want als je aan het einde van de dag niets meer weet, heb je niet geobserveerd. Het is geen gemakkelijke uitdaging, maar probeer het. Het zal een geweldige oefening zijn.

En om je te helpen bij deze oefening, vraag ik je het volgende: op elk moment… En pas dit niet slechts een paar dagen toe, maar vanaf nu. Stop bij elke nieuwe taak, bij elk nieuw begin. En vraag op dat moment: “Mijn Goddelijke Aanwezigheid, is wat ik ga doen verlicht?” En luister naar het antwoord. Leer dit. En je zult er geen spijt van krijgen.