Beste broeders en zusters van planeet Aarde! IK BEN METATRON!

Vandaag wil ik het hebben over een onderwerp waar velen van jullie mee worstelen en waar jullie veel over klagen: focus. En waarom die gebrek aan focus? Waarom is het zo moeilijk om je aandacht op één punt te richten?

Jullie zijn gewend om te multitasken om tijd te besparen. Maar als je het analyseert, is de kwaliteit van de uitvoering niet optimaal wanneer je veel dingen tegelijk doet. Vaak loop je zelfs risico op blessures omdat je niet gefocust bent op wat je op dat moment doet.

“Ah, dus er is een oefening die me volledige focus op dat moment geeft?” Nee, ik zou niet zeggen dat het een magische oefening is, of zo krachtig. Maar wat je nodig hebt, is aandacht, aanwezig zijn, in elk moment, bij elke taak, bij elke uitvoering.

Je geest wordt dus tegelijkertijd door veel gedachten gevuld. Vaak concentreer je je op iets en blijf je gefocust op die taak, maar van tijd tot tijd brengt je brein een andere herinnering, een andere gedachte, iets wat je je niet eens had voorgesteld. En zo komen er steeds nieuwe gedachten bij, en het wordt net als die circusact met meerdere stokken waaraan borden hangen die ronddraaien.

Zo werken je gedachten. Je bent met het ene bezig, denkt aan het andere, denkt aan weer een ander, en elke gedachte die opkomt is een nieuw bord dat je in beweging zet. En daardoor ben je op geen enkel moment echt aanwezig bij een bepaalde taak.

Laten we dit probleem eens vanuit een ander perspectief bekijken: het energetische perspectief. Wanneer je een gedachte hebt en die kracht geeft, hang je dat bord aan het uiteinde en blijft het draaien. Figuurlijk gesproken verbruikt het energie om te blijven draaien. Laten we dit eens in de praktijk brengen. Je hebt een gedachte, je concentreert je erop en blijft situaties creëren; dan creëer je een pad, waarbij je je vitale energie gebruikt om die gedachte in stand te houden.

Het is alsof je een deur opent. Je geest heeft vele deuren, dus je opent er een en plaatst die gedachte daar, en die vermenigvuldigt zich, waardoor er een pad voor je ontstaat. En door dit pad te creëren, verbruikt het je vitale energie. Het put je uit. “Ach, maar ik denk er niet meer aan.” Dat maakt niet uit. Het is net als die draaiende plaat die moet blijven draaien. Dus de gedachte komt en gaat; hij komt naar je toe, maar in je geest wordt er aan gewerkt.

Dus hoe meer deuren je voor gedachten opent, hoe minder focus je hebt. Hoe minder je je overgeeft aan elk moment. Is er een oplossing? De oplossing is om in elk moment aanwezig te zijn. Maar ja, ik ga je een kleine oefening leren, zodat je ermee kunt beginnen, en je zult zien dat je na verloop van tijd geen uiting meer geeft aan nutteloze gedachten die nergens toe leiden.

Dus, eerste punt. Je dacht iets, wat voor onzin dan ook. Onthoud: je opende een deur, je creëerde een pad. “Ach, maar die gedachte is onzin.” Zeg dus tegen je geest: “Sluit deze deur. Ik beëindig deze gedachte hier.” Het hoeven niet precies die woorden te zijn. Zeg iets wat in je opkomt, maar wat je hersenen vertelt: “Deze gedachte eindigt hier. Houd er niet aan vast.” En je kunt het woord “nee” zeggen, in dit geval “ja”, omdat je je in een context bevindt. Dan zullen je hersenen begrijpen dat ze die gedachte niet moeten vasthouden, en ze zullen het pad doven en de deur sluiten.

In het andere geval heb je een gedachte, je opent de deur, en het pad begint zich te vormen. Maar deze gedachte is iets interessants. En als je eraan vasthoudt, zul je al snel aan iets anders denken en zal die gedachte verdwenen zijn. Maar hij zal je energie blijven opslokken. Dus wat doe je dan?

Terwijl je in de Innerlijke Tempel bent, in de Goddelijke Aanwezigheid, zul je je Hogere Zelf om actie vragen. “Ah, maar ik heb nog geen contact met mijn Hogere Zelf.” Het is er nog steeds. Het bestaat. Het is een deel van jou. Jij bent een deel ervan. Dus het is er. Je kunt het zonder problemen aanroepen. Dus laten we beginnen!

Terwijl je in de Innerlijke Tempel bent, in de Goddelijke Aanwezigheid, zul je je Hogere Zelf aanroepen en zeggen: “Mijn Hogere Zelf, laat me alle gedachten zien die ik heb geïnitieerd, waarvan ik me niet meer bewust ben en die mijn levensenergie verbruiken.”

Prima! Nee, verwacht niet dat je hersenen meteen een lijst maken en die naar je sturen. Zo werkt het niet. Het Hogere Zelf heeft een opdracht ontvangen en zal die op zijn eigen manier uitvoeren. Dus ik zeg je alleen maar dat je altijd een notitieboekje, een potlood of een pen bij de hand moet hebben. En telkens als er een gedachte in je opkomt, vraag jezelf dan af: “Moet ik deze gedachte vasthouden? Is hij belangrijk voor me? Ja, hij is belangrijk.” Pak dan je notitieboekje en schrijf hem op. “Nee, deze gedachte is niet belangrijk. Het was iets wat ik dacht, maar het heeft geen toekomst.” “Mijn Hogere Zelf, sluit deze deur.” Of zeg gewoon tegen je hersenen: “Beëindig deze gedachte. Sluit deze deur.” En die gedachte zal uit je hersenen verdwijnen.

Wat doe je eigenlijk? Je ontdoet je hersenen van een hoop nutteloze, toekomstloze gedachten die ze blijven vasthouden. Omdat ze denken dat je er ooit op terug zult komen. En elke keer dat je stopt… “Nu ga ik me concentreren, ik ga me focussen.” “Ah, ze is gestopt. Ik ga al die gedachten onthouden.” Dan beginnen je hersenen een heleboel gedachten naar je toe te sturen. Want dat is het moment waarop je bent gestopt.

Dus, als je je hersenen leegmaakt, kun je je beter concentreren. Omdat ze niets meer hebben om te onthouden. Sterker nog, ze zullen heel rustig zijn, omdat je het hebt opgeschreven. Ze hoeven het dus niet op te slaan; je schrijft het gewoon op. Begrijp je? Je ontneemt je hersenen een functie: het vasthouden aan die nutteloze gedachten, of je constant herinneren aan gedachten die belangrijk voor je zijn, gedachten die je vaak alweer vergeten bent.

Dus, mijn broeders en zusters, dit is een vorm van behandeling, en je kunt het oneindig lang volhouden, voor altijd, als je wilt. Maak er een gewoonte van om dingen op te schrijven. Komt er een interessante gedachte in je op? Schrijf hem op en zeg tegen jezelf: “Deze gedachte is genoteerd, ik kan hem afsluiten.” Zo, je hersenen sluiten die deur.

Nu vragen velen me: “Maar wat is er mis met veel gedachten in je hoofd?” Wat ik zeg is: elke gedachte die je hebt, opent een deur, creëert een pad en put je vitale energie uit. Je wordt moe, je hoofd zit vol gedachten, je bent gestrest en nerveus, omdat er zoveel in je hoofd speelt.

Je moet je hoofd leegmaken, rust en vrede vinden. En als je met een taak bezig bent, concentreer je dan op die taak. Laat je hersenen niets anders oprakelen. Als je merkt dat je met een taak bezig bent en je hoort gedachten opkomen, zeg dan: “Ik ben nu bezig met de taak”, en noem de taak hardop. Zonder andere gedachten.

Begrijp goed, bewustzijn ben jij. Jij hebt de controle over je hersenen, niet andersom. Je moet je hersenen, je geest, dus leren hoe ze zich moeten gedragen. Dan zullen je hersenen een punt bereiken waarop ze zeggen: “Nu voeren ze een belangrijke taak uit. Ik zal ze niet onderbreken.” En zo bereik je je focus.

“Oh, het is een snelle oefening die ik maar één keer hoef te doen en dan heb ik alle focus van de wereld?” Natuurlijk niet. Dit is, zoals al gezegd, een oefening. En hoe meer je oefent, hoe meer je vooruitgang boekt. Hoe meer bewustzijn en controle je over je geest krijgt. Dus ik denk dat het de moeite waard is om het te proberen.

Als je dit allemaal onzin vindt, is dat helemaal geen probleem. Je bouwt dan alleen geen pad naar focus op. En voor degenen onder jullie die zich vandaag al kunnen focussen, gefeliciteerd! Maar als je de oefening ook wilt doen, doe het dan! Elimineer nutteloze gedachten. Ik garandeer je dat je je veel dingen zult herinneren waar je aan hebt gedacht, die je bent vergeten en die je graag zou willen herinneren. Maar je hersenen hebben alles opgeslagen.

Dus waarom zou je de oefening niet doen? Maar voel je vrij. Het is ieders eigen beslissing.