Lieve mensen, IK BEN AARTSENGEL MICHAEL!

Deze Beker van Kracht zal veel bewustzijn brengen aan hen die hun hart werkelijk openstellen voor alles wat ze kunnen ontvangen. Maar denk niet dat het wonderen zal verrichten. Denk niet dat het de hele weg voor hen zal vrijmaken.

We kunnen zeggen dat het een kwantumsprong zal veroorzaken voor hen die het werkelijk van harte aanvaarden. Maar het zal geen wonderen verrichten. Het is niet genoeg om het hele proces te doorlopen en vervolgens een pad van twijfel, kritiek en oordeel te blijven bewandelen. Het proces zal geen vat krijgen op hen die op deze manier doorgaan.

Een puur hart is nodig, een verlicht hart is nodig, zodat de kelk nog meer licht kan werpen, maar niet om de beproevingen en moeilijkheden weg te nemen. Niet om het pad te veranderen. Het pad blijft de vrucht van keuzes.

Het vermogen om met meer bewustzijn te zien, om elke handeling, elke gedachte, elk woord veel scherper waar te nemen – dat brengt evolutie. Op dit punt zal de kelk dus zeer nuttig zijn. Omdat het een immense kracht van waarneming zal geven, alsof je automatisch het resultaat ziet van de gedachte die je net hebt gehad. Je hebt dus de mogelijkheid om die gedachte, indien nodig, te annuleren.

Heb geen spijt van je keuze om de Kelk van Kracht te ontvangen. Maar er is ook een keerzijde: de kant van angst. “Angst voor wat komen gaat? Angst voor de macht die ik zal hebben? Angst voor wat ik zal doormaken? Want telkens als ik iets op deze manier doe, raakt mijn leven in chaos.”

Dus, ik zal je dit vertellen: je leven wordt een chaos omdat je nergens naar kijkt. Het tapijt is opgeschud. Het stof dwarrelt op. Maar je wacht tot het is neergedaald, om het weer onder het tapijt te gooien. En dan, wanneer je een of andere ingrijpende procedure uitvoert, komt het stof weer tevoorschijn. En je gooit het weer onder het tapijt. Dát is waarom je leven een chaos wordt. Omdat je niets oplost. Problemen duiken op en je duwt ze allemaal onder het tapijt.

Dus elke keer dat je je bewustzijn verruimt met een of andere techniek of procedure, zullen alle tapijten optillen en zul je verstikt raken door al het stof dat je zelf onder het tapijt hebt gegooid. Processen doen dit, ze veroorzaken vaak chaos, maar chaos is onderdeel van evolutie. Want elk punt waar je naar moet kijken, moet worden opgelost. Het heeft geen zin om duizend procedures uit te voeren. Als je niet elke chaos die zich voordoet oplost, wordt alles elke dag erger. Dit is één punt.

De regels voor de Beker waren heel duidelijk. Maar je bent te lui om te luisteren naar wat er gezegd wordt. “Ach, de livestream duurt te lang. Ik heb geen tijd.” Wat doe je dan? Vraag het. Iemand zal het antwoord wel weten. Dit is weer een manier om het stof onder het tapijt te vegen. Het is alsof je online bent, sap drinkt en vraagt: “Wat gebeurt er in de wereld?” Waarom sta je niet op?

Leer luisteren, leer je eigen antwoorden te zoeken. Nog een belangrijk punt. Sommigen van jullie beoefenen andere technieken, waarvan de oefeningen op meditatie lijken. Deze vraag is relevant omdat je je oefeningen wilt blijven doen, maar je wilt ook de kelk behouden.

Dus ik geef je het eenvoudigste antwoord van allemaal: luister naar je Goddelijke Aanwezigheid. Want die weet of je de fysieke en emotionele capaciteit hebt om twee of meer processen tegelijk aan te kunnen. Ik zal je geen antwoord geven. Deze persoon die nu spreekt, zal dat ook niet doen. Elk geval is uniek.

Luister dus naar je Goddelijke Aanwezigheid. Die kent je beter dan wie dan ook. Dan zal die je antwoord geven. Leer nu het antwoord te accepteren. “Wacht niet af,” zoals je gewoonlijk zegt. Wat er zal gebeuren? Dat hangt van ieder individu af. Er zijn geen regels. Er is geen straf. Er is wat je lichaam niet aankan.

Dus, mijn broeders en zusters, voor degenen die mijn uitnodiging hebben aanvaard om de Beker te doen, veeg het stof niet onder het tapijt. Het is de bedoeling dat het wordt opgezogen en schoongemaakt. Dan zul je een belangrijke kwantumsprong maken op je reis.

We hebben hier een aantal uitdagingen gesteld, maar velen van jullie vinden het onzinnig om ze allemaal te volbrengen. De uitdaging van vandaag heeft, net als de vorige, weer te maken met je apparaten. Voor degenen die het zich niet meer herinneren, zoek de eerste uitdaging even op. De regels staan ​​daar. Maar deze keer moet je een uur lang, midden in de dag, je apparaat niet aanraken. Op geen enkel moment. Een uur lang.

Werkers, bewaar de uitdaging voor na thuiskomst, na werktijd. Leg je apparaat dan weg en kijk er niet eens naar. Het is een proces van ontkoppeling. Je mag dus niet naar je apparaat kijken.

Je denkt misschien dat dit allemaal onnodig en zinloos is. Het zou goed zijn als iedereen wist welke schade je aanricht. Welke schade je kinderen aanricht. Maar je zult het snel genoeg weten. Iedereen zal het weten. Begin dus met het ontkoppelingsproces. Het zal je in de toekomst enorm helpen. Wacht maar af.

En voor de oefening van vandaag geef ik het volgende mee: Vul een glas met water. Het mag gefilterd water zijn. En zet het in de zon. Geen zon? Het is een zonnige dag. De zonnestralen zullen het glas bereiken. Je mag het afdekken, geen probleem. Gebruik alleen geen plastic. Het is geen fles, het is een glas.

Drink aan het eind van de dag dit water op. En zeg het volgende:

“Moge de energie van de zon, die in dit water zit, mijn stappen en mijn paden verlichten.”

Dat is alles. En drink het water op. En tot slot wil ik hier nog een boodschap achterlaten. We zien elkaar morgen. Niet woensdag. Op hetzelfde tijdstip. Morgen.