We gaan nu een andere gast ontvangen, en zij wil een klein cadeautje voor ieder van jullie meenemen.

Ik wil van deze gelegenheid gebruikmaken om iets uit te leggen voordat ze komt, en jullie zullen begrijpen waarom ik dit uitleg.

God de Vader/Moeder schept de Monaden. De Monaden zijn delen van God de Vader/Moeder. God de Vader/Moeder ontvouwt en schept een Monade, met een doel. Elke Monade heeft zijn eigen doel.

De Monade ontvouwt zich tot Hogere Zelven, meerdere Hogere Zelven, of zoals jullie ze kennen, meerdere zielen.

Omdat het Hogere Zelf een verheven wezen uit de Vijfde Dimensie is, kan het hier in de Derde Dimensie niet leven. Dus, toen de val van het bewustzijn plaatsvond, splitste het zich in stukken, fractals genaamd, en ieder van jullie is een fractal van het Hogere Zelf. Goed.

Elke fractal kan een tijdlang bestaan, in een tijdperk, evolueren en weer terugkeren als een fractal, dus er is geen regel. Een van de fractals kan evolueren en een geëvolueerd wezen worden, van de Vijfde, Zesde, Zevende, Achtste Dimensie, Negende, het maakt niet uit, en andere fractals blijven hier op Aarde bestaan ​​in de Derde Dimensie, elk een ander deel van dat Hogere Zelf. De ene is al geëvolueerd, de andere is gebleven en evolueert ook.

Begrijp dit goed, want vaak verschijnt er een wezen waarvan je weet dat het de evolutie van een ander is, en de twee presenteren zich. “Ah, maar is hij niet geëvolueerd?” Hij evolueerde, maar keerde terug als een fractal.

Dus, ik zal Maria Magdalena en Niets uitleggen.

Niets evolueerde, Maria Magdalena keerde terug als een fractal van Niets. Begrijp je? Dit is geen regel. Het is niet zo van: oh, omdat het evolueerde, werd het iets anders, het eindigde hier. Nee, dit is een heel complex concept om op dit moment te begrijpen, dus het is makkelijker om te zeggen dat Niets en Maria Magdalena deel uitmaken van dezelfde Monade, dat is makkelijker voor je te begrijpen, omdat ze evolueerde als Niets, maar weer terugkeerde als Maria Magdalena. Begrijp je?

En op dezelfde manier zul je nog veel andere wezens zien.

Je kunt bijvoorbeeld Merlijn horen channelen, en ook Saint Germain. Het een sluit het ander niet uit; het zijn definities van het Hogere Zelf.

Ik denk dat het ingewikkeld voor je is om te begrijpen, maar dat doet er niet toe.

Maria Magdalena bevindt zich niet langer in de Derde Dimensie, natuurlijk niet, ook zij is geëvolueerd, zet haar reis voort als Maria Magdalena en Nada, ze bevindt zich al veel hoger.

Dus dat is het. Heb ik je hersenen in de war gebracht?

Nou, prima, dat is goed.

Stop niet alles in hokjes; in het Universum is alles mogelijk.

Net zoals jij, laten we zeggen, morgen zou kunnen evolueren naar de Vijfde Dimensie, en je Hogere Zelf zou kunnen denken dat de fractal die geëvolueerd is, terug moet naar de Derde, opnieuw als een fractal. Alles is mogelijk, alles is mogelijk.

Dus ieder heeft zijn eigen pad, zijn eigen reis. De namen doen er niet toe, het maakt niet uit wie wie is, wie in wie is veranderd. Er is geen transformatie, er is de evolutie van een fractal, net zoals die kan terugkeren en opnieuw kan reïncarneren. Niets verhindert dat, en het komt met een andere naam, en dan vormen ze de reeks.

“Ah, de een werd de ander.” Hmm, zo werkt het niet helemaal, het is niet zo afgesloten als je denkt. Alles is mogelijk, het gaat om bewustzijn.

Ik geef nog een voorbeeld.

Wanneer zij God de Vader/Moeder kanaliseert, is het een oneindig klein stukje van Zijn bewustzijn. Ik zou niet eens de grootte willen noemen, want het is heel klein, en het is een bewustzijn. Tegelijkertijd kunnen andere kanalen hetzelfde bewustzijn kanaliseren.

Er is dus geen scheiding zoals jij die ziet. Alles is bewustzijn. Zoals ik hier ben, spreek ik op dit moment via vele andere kanalen, in een andere taal, over andere onderwerpen, omdat het een bewustzijn is, het is geen fysiek wezen zoals jij. Jij bent fysiek, je neemt een ruimte in beslag, en niemand anders is zoals jij. Wij zijn dat niet, wij zijn bewustzijn, en als bewustzijn zijn we overal, vermenigvuldigen we ons wanneer nodig, en blijft het bewustzijn hetzelfde.

Ingewikkeld, maar op een dag zul je het begrijpen.

Ik ben iedereen die hier vandaag is gekomen ontzettend dankbaar, dankbaar voor jullie bijdrage aan de evolutie van de planeet. Deze momenten hier hebben namelijk meer Licht naar de planeet gebracht, omdat er hierboven een immense egregore van Lichtwezens is die veel Licht over de hele planeet uitstraalt.

Jullie hebben dit mogelijk gemaakt, niet wij, maar jullie die ervoor hebben gekozen hier te zijn. Ik ben dus dankbaar voor de planeet en voor jullie allemaal, dat jullie de roep hebben gehoord en hier vandaag zijn. Dankbaarheid.

“Lieve broeders en zusters, ik ben Maria Magdalena.

Het is mij een grote vreugde dat ik hier vandaag mag zijn, en ik wil ieder van jullie een klein geschenk meegeven.

Daarom vraag ik jullie allemaal om nu je ogen te sluiten en jezelf voor te stellen dat je onder een grote boom zit, op zacht gras, met veel zingende vogels en een zacht briesje op je gezicht.

En op dat moment komt er een klein diertje dichterbij. Het maakt niet uit welk, ieder van jullie zal een dier zien, het kan een konijn zijn, een hond, een kat, een berenwelp, een panda, een leeuwenwelp, het zal een klein dier zijn, en veel ervan zullen welpen zijn.

Laat ieder van jullie een dier zien of zich voorstellen, een klein diertje voor je, op je schoot.

Aai dit diertje, voel zijn warmte op je borst. Het past zich ook zachtjes aan je borst aan en voelt al je liefde voor hem.

Voel, voel de energie die het op dit moment aan je doorgeeft.

Voel de frisheid van dit gras, het gezang van de vogels, de bladeren die van de bomen vallen, en jij Daar zit je, je aait je dier.

Op dat moment verandert het in een prachtige rode bloem, een roos, en deze roos rust op je hart alsof het het dier is. Voel de energie die het naar je hart doorgeeft.

Deze roos is mijn geschenk.

Kus de roos, voel elk blaadje in je handen.

En je zult hem in deze boom bewaren. Sta dan op en plaats deze roos ergens in de takken van de boom. Nee, hij zal niet vallen, want de boom zal hem daar vasthouden.

Dus, wanneer je je verloren, verdrietig, geïrriteerd of uit balans voelt, ga dan naar dit stukje gras, kijk naar de boom, pluk je roos en koester hem in je hart. Blijf daar zitten, de roos strelend, en ik zal zeker aan je zijde zijn, over je waken en je hart kalmeren.

Wanneer je je rustiger voelt, hang de roos terug aan de boom en ga gewoon verder met je dagelijkse leven.

Dit is ons kleine hoekje, jouw kleine hoekje van balans en veel liefde.

Dit geschenk laat ik voor ieder van jullie achter, en wees ervan verzekerd, mijn liefde voor ieder van jullie is immens. Er is geen oordeel, jullie zijn wezens van licht.

Zie je reis als een lange, bloemrijke weg, en wanneer je de weg niet meer kunt zien, blijf dan creëren, lang en bloemrijk, zo creëer je je toekomst, die nog niet bestaat, maar die je creëert, vandaag, elke keer dat je naar je weg kijkt, elke keer dat je naar je reis kijkt. En vergeet niet die heldere, gouden, immense zon aan de horizon te plaatsen; daar ga je heen. Het lijkt misschien ver weg, maar daar zul je aankomen, wees daar maar zeker van, je loopt naar het Licht.

Ik laat jullie nu allemaal achter met al mijn Liefde.

Moge ieder dankbaar zijn voor alles wat hij of zij hier vandaag heeft ontvangen. Er waren veel energieën; probeer ze vandaag niet te vervuilen. Eet licht, vervuil je lichaam niet met drankjes, geniet van alles wat je hebt ontvangen, drink sap en water, eet evenwichtig en laat de energieën die hier vandaag zijn verankerd, tot morgen in je blijven.

Moge de nacht kalm zijn en vol zoete dromen.

Je kunt langzaam weer bij bewustzijn komen, je ogen openen en ieder naar huis gaan, met veel Licht en veel Liefde, en we sluiten hier deze ontmoeting van zielen en Licht af.

En moge ieder alle lessen die hier vandaag zijn ontvangen in zijn of haar hart en geest bewaren.

En wees Licht, veel Licht.”