Geliefde broeders en zusters van planeet Aarde! IK BEN KALIGHAL, commandant van een Pleiadisch schip!

Mijn vreugde om hier te zijn is enorm. Ik heb jullie oproepen gehoord, en hier ben ik dan. Verlangen jullie ernaar mij te ontmoeten? Ik ook. Ik verlang ernaar dicht bij ieder van jullie te zijn. In mijn hart ben ik dat al. Ik ken – ik zal niet zeggen *iedereen*, want ik bemoei me niet met jullie levens – maar ik ken velen van jullie. En we kijken vol verwachting uit naar de komende dagen.

We zouden kunnen zeggen dat de schepen allemaal worden opgepoetst, zodat ze steeds meer stralen. We houden alles georganiseerd en schoon, zodat we er op het juiste moment zo mooi mogelijk uitzien. Onze uniformen zijn al onberispelijk. Nee, ik zal niet in een bloemetjeshemd verschijnen. Het is immers een zeer belangrijke gelegenheid, dus ik zal mijn mooiste formele tenue dragen. Ja, ook wij hebben kleding die bij elke situatie past. We lopen niet zomaar in willekeurige kleding rond.

Begrijp dit goed, mijn broeders en zusters: ik heb jullie altijd boodschappen gebracht die opbeurend, luchtig en zelfs humoristisch zijn. En in de loop der tijd heb ik jullie harten gewonnen. Wij zijn geen strenge, serieuze wezens met een zure blik – nee. Wij zijn vol vreugde. We weten ook hoe we op een leuke manier kunnen leven, binnen onze eigen kaders.

Het is duidelijk dat wij niet leven zoals jullie. Onze planeet is anders. Onze huizen zijn anders, onze steden zijn anders en onze gewoonten zijn anders. We kunnen ons leven dus niet vergelijken met het leven hier op aarde. Maar wees gerust: we bestuderen jullie al geruime tijd – we hebben daar zelfs alle tijd voor gehad.

We hebben jullie gewoonten, gebruiken en voedingsgewoonten bestudeerd, zodat we effectiever met jullie kunnen omgaan. We begrijpen het hele proces dat jullie op deze planeet hebben doorlopen, de verhalen die zijn verteld en de dogma’s die zijn ontstaan.

We weten dus dat we grote liefde in ons hart moeten dragen en jullie allemaal veel vreugde moeten brengen. Stel je voor dat ik met een norse blik uit mijn schip zou stappen en me zou gedragen zoals in jullie films: “Ik wil de baas spreken!” Dat zou belachelijk zijn – werkelijk belachelijk. Het zijn de mensen ‘daarboven’ – degenen die het proces aansturen – die met de baas spreken. Zij zijn het die met wereldleiders communiceren, niet wij.

Je zou kunnen zeggen dat wij een kleiner onderdeel van het proces zijn. Natuurlijk ben ik commandant en is mijn schip erg groot; ik voer het bevel over een enorm vaartuig dat vele kleinere schepen herbergt. Toch zou ik nooit beweren dat mijn schip net zo groot is als dat van Ashtar. Nee, nooit. Het mijne is veel bescheidener, al biedt het wel onderdak aan vele andere schepen.

Ik ben een groot commandant. Ondanks mijn grappenmakerij weet ik heel goed hoe ik leiding moet geven. Op deze manier onze boodschappen overbrengen was voor ons de manier om het ijs te breken, jullie vertrouwen te winnen, jullie voor ons te winnen en te laten zien dat we veel op jullie lijken.

We kennen inderdaad verschillen; dat ontken ik niet. Wij herkennen ons niet in veel van de gevoelens die jullie ervaren, omdat wij ons al verder hebben ontwikkeld. Maar vreugde is het overheersende gevoel op mijn schip. Ik zie niemand graag met een zuur gezicht rondlopen. Ben je van streek? Ben je verdrietig? Ga bij jezelf te rade. Verhoog je trilling. Ik sta niet toe dat iemand anderen besmet.

Ja, ook wij hebben momenten waarop we ons wat neerslachtig voelen, ook al leven we in de vijfde dimensie. Iedereen maakt dat mee. Je leeft niet in een staat van voortdurende, onafgebroken glorie. Het leven gaat zijn gang. Er ontstaan ​​problemen en zorgen, maar we laten ons daardoor niet uit het veld slaan. Dat is het grote geheim.

We worden niet verdrietig of geïrriteerd. We hebben wel zorgen, maar die tasten ons energieveld niet aan. Dus wanneer we merken dat we niet helemaal in balans zijn, stoppen we even en hervinden we onze rust. We laten dat gevoel niet groeien – want als we dat wel zouden doen, zou onze trilling dalen en zouden we vriendelijk worden uitgenodigd om een ​​behandeling te ondergaan.

Nee, we hebben geen psychologen, maar we worden naar ruimtes met een hoge frequentie gebracht zodat het gevoel kan worden opgelost. Het mag zich niet verspreiden. Is het moeilijk om in een staat van de vijfde dimensie te blijven? Nee, het is ongelooflijk eenvoudig. Je zult echter niet zomaar ineens in de vijfde dimensie belanden; je bereikt die staat stap voor stap.

Er valt dus veel te leren, en ik sta klaar om het je te leren. Om je flink te laten lachen. O ja, natuurlijk, en om mijn recepten te delen. Ah, velen van jullie zijn dol op mijn recepten. Ik zal ze delen. Misschien maak ik wel een boek met *Kalighal-recepten*. Dat zou heel interessant zijn. Jullie krijgen toegang tot alles. En wij staan ​​altijd klaar om jullie te helpen.

O ja, natuurlijk – ik mag niet vergeten dat mijn schip altijd beschikbaar is voor uitstapjes. Ja, we zullen veel reizen maken. Ik zal jullie het hele universum laten zien. Natuurlijk kan ik niet iedereen tegelijk meenemen, want jullie zijn met zovelen. Het schip is groot, maar laten we niet overdrijven. We zullen echter – laten we zeggen – de reizen zo plannen dat iedereen de kans krijgt om mee te gaan.

Ah, mijn broeders, ook wij zijn vol vreugde, want het moment komt steeds dichterbij. Jullie beginnen het al te beseffen – nou ja, niet *jullie*, want jullie weten het al lang, maar degenen die vastgeroest zaten in hun overtuigingen, staat een flinke schok te wachten. En ze zullen er steeds meer van merken, want er komt steeds meer aan.

Laten we het zo zeggen – zoals jullie vaak zeggen: “de teerling is geworpen.” Nu wachten we op de uitkomst. En we raken steeds beter voorbereid op dat eerste contact. Zijn jullie gespannen? Wij ook. Maar, zoals ik al eerder zei: het is een spanning die ons niet uit balans brengt – en toch delen we dat gevoel.

Ik heb nog nooit contact gehad met een aardbewoner. Zoals gezegd zijn het onze opperbevelhebbers die contact leggen met jullie regeringen. Dus ook voor ons zal het anders zijn – heel anders. Maar we hopen dat het geweldig wordt, en ik ben er zeker van dat dat ook zo zal zijn.

Ik heb dus de eer gekregen om de week te openen. En daarom wil ik jullie een uitdaging voorleggen. Met het oog op jullie welzijn en de reiniging van jullie lichamen, zodat deze steeds meer kristallijn worden… En even terzijde: niemand zal in een kristal veranderen. Ik bedoel kristallijn: puur, helder, transparant genoeg om erdoorheen te kunnen kijken. Laat je niet in de war brengen; het woord klinkt misschien als iets anders.

Maar goed, terug naar het onderwerp: wat ik voor jullie in gedachten heb, is heel eenvoudig – voor sommigen zelfs heel makkelijk. Misschien zal niet iedereen het leuk vinden. Maar het is goed voor jullie om een ​​week lang geen suiker te eten. Mijn broeders, jullie hebben geen idee van de schade die deze stof, die jullie binnenkrijgen, aanricht in jullie lichamen.

Blijf er dus een week lang van af. Doe in ieder geval je best. Minder de hoeveelheid. Laat het helemaal weg. Doe iets. Maar de uitdaging is gesteld: consumeer geen suiker. En als ik suiker zeg, bedoel ik witte, gele of donkere suiker; het soort maakt niet uit. En nee, ik heb het niet over het schrappen van voedingsmiddelen die suiker *bevatten* – anders zouden jullie helemaal niets meer kunnen eten. Het gaat erom de suiker zelf weg te laten. Geen suiker toevoegen aan wat dan ook. Eten zonder suiker. De uitdaging staat.

Oh, en ik wil er nog dit aan toevoegen: onze recepten bevatten geen suiker. We gebruiken voedingsmiddelen die jullie al in huis hebben om voor zoetheid te zorgen. Het gaat jullie dus lukken; jullie zullen de week doorkomen. En ik zeg er nog meer bij: velen van jullie zullen het zo fijn vinden dat jullie niet meer terugkeren naar het consumeren van suiker. En dat zal geweldig zijn.

Welnu, mijn broeders, ik laat jullie achter met al mijn liefde en mijn *carinho* – mijn genegenheid. Ik heb dat woord, *carinho*, geleerd en ik vond het prachtig. Dat gevoel – bijna liefde – dat je voor elkaar voelt: genegenheid. Het sprak me erg aan. Iedereen hier is verrast door zo’n mooi gevoel: genegenheid, dat zo sterk op liefde lijkt. Ik laat dus mijn genegenheid bij jullie allemaal achter. En ik spreek mijn dankbaarheid uit voor de vreugde die jullie voelen wanneer jullie naar mij luisteren; Ik kan je energie voelen. En precies die energie heeft me vandaag hierheen gebracht.